Często w szkole spotyka się dzieci, o których mówi się, że są zdolne, ale leniwe. Nie bierze się pod uwagę możliwości, że ich niechęć do działania może mieć podłoże psychologiczne. Najczęstszym zaburzeniem powodującym takie notoryczne odkładanie czynności związanych ze stresem w przyszłość jest prokrastynacja. Ma ona podłoże psychologiczne i bez konsultacji ze specjalistą trudno jest jednoznacznie ją zdiagnozować. Pomoc psychologiczna jest niezbędna. Dzieci takie mogą rzeczywiście być zdolne, jednak mają problemy z wykonywaniem zadań, które niosą za sobą większe nakłady pracy. Gdy przystępują do takiego zadania łatwo się rozpraszają, zaczynają robić coś innego, najlepiej nie związanego z tematem. Dopiero nadchodzący termin oddania pracy może zmusić je do działania. Określanie takich dzieci mianem leniwych jest dla nich krzywdzące i może jedynie pogłębić problem. Terapie są skuteczne, jednak najpierw trzeba sam problem zdiagnozować. Nieświadomi rodzice mogą nigdy nie dowiedzieć się o zaburzeniu swojego dziecka.
